Zainteresowanie to doprowadziło do przeprowadzki Lublin do Paryża, gdzie żyła i tworzyła aż do śmierci w 1999 roku.

W swojej twórczości, wychodząc od płaskiego płótna, którego używała jako malarka, stała się członkinią ruchu lat 60, który wykorzystywał sztukę jako środek sztuki zaangażowanej w dialog społeczny, oraz dążył do zniwelowania podziału na sztukę i życie, odwołując się do borgesowskiej teorii „sztuki jako formy oddechu”. Wkładem Lublin w ten ruch był feminizm, zaangażowanie publiczności w sposób krytyczny, ale otwarty na różne grupy odbiorców.

Twórczość Lei Lublin zalicza się do tego samego pokolenia artystów, co Lygia Clark czy Allan Kaprow.

Dzieła w kolekcjach Jej dzieła znajdują się w stałych kolekcjach Museum of Modern Art w Nowym Jorku, , Fonds régional d’art contemporain Alsace, oraz w Bibliothèque nationale de France.

Zobacz też Yoko Ono

Przypisy

Kategoria:Artyści konceptualni Kategoria:Artyści związani z Paryżem Kategoria:Performance Kategoria:Polscy performerzy Kategoria:Ludzie urodzeni w Brześciu Kategoria:Urodzeni w 1929 Kategoria:Zmarli w 1999