Zdzisław Marciniak (ur. 10 kwietnia 1918 w Warszawie, zm. 3 grudnia 2020) – polski naukowiec, wykładowca Politechniki Warszawskiej, członek korespondent, członek rzeczywisty PAN, laureat tytułu doctora honoris causa Politechniki Warszawskiej z 1995 r., innowator nowych metod kształtowania wyprasek oraz nowych rodzajów maszyn do obróbki plastycznej o niekonwencjonalnej kinetyce, autor jednej z pierwszych w literaturze światowej książek na temat technologii tłoczenia.
Życiorys W 1936 ukończył Gimnazjum im. T. Czackiego, następnie rozpoczął studia na Wydziale Mechanicznym Politechniki Warszawskiej. Jego edukacja została przerwana przez wybuch II wojny światowej. Dyplom inżyniera otrzymał po powtórnym otworzeniu Politechniki Warszawskiej w 1945 r. W latach 1939–1947 pracował w założonej przez swojego ojca Fabryce Żyrandoli Elektrycznych A. Marciniak SA na stanowisku technologa-konstruktora tłoczników.
W okresie 1947–1950 wspólnie z bratem prowadził zakład wytwórczy „Oświetlenie i Sygnalizacja”, jak również do 1956 pracował w Centralnym Biurze Konstrukcyjnym Pras i Młotów na stanowisku konstruktora oraz jako kierownik działu Automatyzacji i Tłoczników.