Anny.
W czasie studiów zawarł znajomość z późniejszym biskupem płockim Erazmem Ciołkiem. Jego przyjaźni i protekcji zawdzięczał w latach 1513-1514 stanowisko opata w klasztorze Benedyktynów w Płocku. W 1514 został wybrany na urząd biskupa sufragana płockiego z tytularna siedzibą biskupia w Lacedemonie. Bardzo aktywnie uczestniczył w życiu kapituły, jak i diecezji płockiej będąc delegatem na synody prowincjonalne, polubownym sędzią i wizytatorem. Z polecenia biskupa Andrzeja Krzyckiego zajmował się zbieraniem specjalnego podatku pro fabrica ecclesiae dla upiększenia katedry płockiej, który bardzo przydał się po pożarze z marca 1530 do odbudowy katedry, we wrześniu 1530 zobowiązał się również do sfinansowania budowy kaplicy św. Anny przy katedrze.
Ostatnia informacja o życiu biskupa Piotra pochodzi z 1 października 1530, kiedy to przyjechał do Krakowa. Zmarł nad ranem 21 grudnia 1530, prawdopodobnie 23 grudnia odbył się pogrzeb w kościele Mariackim. Na jego płytę nagrobną i miejsce pochówku trafili konserwatorzy w trakcie prac remontowo-konserwatorskich w 2009.