Istnienie tej hybrydy zostało zanotowane po raz pierwszy w roku 1979 przez Grega Keighery’ego, który nie dokonał jednak jej oficjalnej klasyfikacji. Powtórnego odkrycia, tym razem w większej liczbie osobników, wraz z rozpoznaniem ich potencjału rolniczo-ogrodniczego, dokonał Ernest Charles Nelson, który formalnie opisał i nadał nazwę gatunkowi w roku 1986. Nelson postanowił posłużyć się metaforą pamela na cześć swojej przyjaciółki Pameli Sanderson, amatorskiej botaniczki udzielającej się w The Albany Wildflower Society, w towarzystwie której, w roku 1984, udał się na teren dokonania odkrycia w celu zebrania okazów.
Jako połączenie dwóch przedstawicieli rodzaju Adentanthos z sekcji Eurylaema, A. × pamela również do niej należy. Nie podjęto żadnych prób przedstawienia jej mieszanego pochodzenia w sekwencji taksonomicznej zaprezentowanej w rejestrze taksonomicznym osobników Adenanthos, stworzonym przez Nelsona w roku 1995. Gatunek umiejscowiono na końcu sekcji. Jego lokalizacja we wspomnianym spisie przedstawia się następującoNelson, Ernest Charles (1995). "Adenanthos". In McCarthy, Patrick (ed.). Flora of Australia 16. Collingwood, Victoria: CSIRO Publishing / Australian Biological Resources Study. pp.