Jolanta Pytel (ur. 29 sierpnia 1952 w Zielonej Górze) – poetka, literatka, animatorka życia kulturalnego Zielonej Góry.
Życiorys Studiowała filologię polską z historią w Wyższej Szkole Nauczycielskiej w Zielonej Górze. Pracowała jako nauczycielka w szkole podstawowej. Była bibliotekarką i dziennikarką. Debiutowała w roku 1970 wierszem drukowanym w Nadodrzu. Swoje utwory publikowała w wielu pismach literackich, m.in.: Pro Libris, Pegaz lubuski, zbiorach poetyckich i almanachach. W roku 2003 otrzymała nagrodę Lubuski Wawrzyn Literacki. Jest założycielką i prezesem Stowarzyszenia Jeszcze Żywych PoetówStowarzyszenie Jeszcze Żywych Poetów. oraz twórczynią Uniwersytetu Poezji.
Jej twórczość była tłumaczona na język angielski, niemiecki przez Dietera Kalkę i publikowana w , nr 9 i na PortalpolenJolanta Pytel..
W 2021 otrzymała odznakę honorową „Zasłużony dla Kultury Polskiej”.
Twórczość Opowieść o Gabrielu (1976), Tyle światła wokół (1978), Destiny (1994), Oko śmierci (1994), Przebudzenie/Awakenings (1995), 40 i cztery (1996), Czarny aptekarz (1999), Requiem dla Helenki (1999), Żywe oczy wiersza / Augen des Gedichts (2001), polsko-niemiecka antologia, wyd. Jolanta Pytel / Czesŀaw Sobkowiak, Organon Zielona Góra.