Stefan Gumiński (ur. 18 listopada 1913 w Zalesiu k. Rzeszowa, zm. 22 maja 2005 we Wrocławiu) – polski botanik, fizjolog roślin.
Życiorys Syn Jana i Konstancji z Makomaskich. W 1933 rozpoczął studia na Uniwersytecie Poznańskim, ale po roku przeniósł się na Uniwersytet Jagielloński, gdzie w 1939 uzyskał tytuł magistra filozofii w dziedzinie biologii. W 1942 wstąpił w szeregi Armii Krajowej, dwa lata później udało mu się przedostać do Lublina, gdzie rozpoczął pracę asystenta w reaktywowanym Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej. W 1945 wyjechał do Poznania, gdzie kontynuował pracę naukowo-dydaktyczną na Uniwersytecie Poznańskim. W 1946 przedstawił na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym Uniwersytetu Jagiellońskiego pracę doktorską pt. "Stymulujące i trujące działanie kwasu humusowego na organizmy wyższe". Od 1948 był związany z Wrocławiem, gdzie wykładał na Uniwersytecie. W 1951 przestawił na Wydziale Nauk Przyrodniczych pracę habilitacyjną "Badania nad warunkami i mechanizmem działania próchnicy na organizm roślinny", a następnie został zaangażowany do tworzenia Katedry Fizjologii Roślin w nowo powstałej Wyższej Szkole Rolniczej. Stanął na jej czele jako zastępca profesora, w 1955 otrzymał etat docenta.