Charles Pathé docenił jakość filmów trikowych Chomóna i w roku 1903 zatrudnił go w swoim studiu filmowym, pragnąc podjąć rywalizację z Georges’em Mélièsem, uznawanego za eksperta w tym gatunku.
Praca w studiu Pathé i powrót do Hiszpanii thumb|300px|El Hotel eléctrico (1908) Od 1907 roku Chomón blisko współpracował z reżyserem Pathé, Ferdinandem Zeccą. Ich współpraca układała się na tyle dobrze, że w 1907 roku Zecca wybrał de Chomóna aby ten zrealizował zdjęcia do nowej wersji filmu Żywot i pasja Pana naszego Jezusa Chrystusa. Krótko potem Zecca zajął stanowisko kierownicze w Pathé i od tego czasu poświęcał reżyserii coraz mniej czasu. Na lata 1907–1912 przypada okres największej twórczej aktywności Chomóna. Od 1907 roku Chomón kierował produkcją filmów trikowych Pathé. Historycy kina zwracają uwagę, że Chomón przewyższył Mélièsa jeśli chodzi o złożoność i widowiskowość efektów specjalnych. Chomón często współpracował z innymi reżyserami; poza Zeccą byli to: Gaston Velle, Juan Fuster, Alberto Capellani i Émile Cohl.