Zawierało nie tylko daty wojen, traktatów pokojowych czy ustaw, ale również chronologie konsulów, cenzorów, pretorów, kwestorów oraz trybunów ludowych. Podawało też informacje dotyczące genealogii różnych rodów rzymskich oraz historii literatury łacińskiej. Attyk korzystał z wcześniejszych annalistów rzymskich oraz prac Warrona, ale uzupełnił je oraz poprawił wiele informacji i dat, opierając się na własnej kwerendzie w archiwach rzymskich. Wykorzystał też znajomości wśród najważniejszych rodów, których przedstawiciele udostępnili mu archiwa prywatne. Do naszych czasów zachowały się jedynie fragmenty Liber annalis.
Pisał też Attyk prace genealogiczne. Około roku 58 powstały kroniki rodzinne Fabiuszów i Emiliuszów. Po roku 47 dla Brutusa napisał Attyk historię rodu Juniuszów, zaś na prośbę szwagra Oktawiana, Gajusza Marcellusa, historię rodu Marcellusów. Dzieła te nie zachowały się.
Po grecku ułożył Attyk monografię konsulatu Cycerona. Przesłał ją przyjacielowi 1 czerwca 60 roku. Cyceron tak ją ocenił w jednym z listów: spotkał mnie w drodze twój niewolnik i oddał mi twój list wraz z napisaną przez ciebie po grecku historią mojego konsulatu.