mały|Grób Jana Marii Suchomela na cmentarzu Powązkowskim Jan Maria Suchomel ps. „Janek”, „Doktór” (ur. 21, 22 lub 23 bądź 24 czerwca 1906 we Lwowie, zm. 13 kwietnia 1954) – polski lekarz rentgenolog z tytułem doktora, kapitan lekarz służby zdrowia Wojska Polskiego II RP, podczas II wojny światowej działacz konspiracji, żołnierz Związku Walki Zbrojnej i Armii Krajowej, oficer Obwodu „OP-23” ZWZ/AK Sanok, po wojnie major ludowego Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się 21 lub 22 bądź 24 czerwca 1906 we Lwowie jako najmłodsze z 11 dzieci Wincenta (zm. 1924) i Anny z domu Fucik. Rodzice byli zatrudnieni w Teatrze Wielkim we Lwowie, ojciec jako muzyk, a matka jako garderobiana. Jan Maria Suchomel był uczniem VII Państwowego Gimnazjum im. Tadeusza Kościuszki we Lwowie. Ukończył gimnazjum we Lwowie. Od 27 lipca 1928 uczył się w Szkole Podchorążych Sanitarnych w Warszawie. Ukończył studia medyczne na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Warszawskiego, otrzymując dyplom 20 grudnia 1934. Uzyskał stopień doktora nauk lekarskich, był specjalistą rentgenologiem. 25 maja 1935 został mianowany na stopień podporucznika w korpusie oficerów sanitarnych ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1935. Był zatrudniony w szpitalach wojskowych. Pełnił stanowisko lekarza pułkowego 2 pułku strzelców podhalańskich w Sanoku od 22 lipca 1937.