26 kwietnia 1928 roku został przesunięty ze stanowiska dowódcy I batalionu na stanowisko kwatermistrza. 12 marca 1929 roku został przeniesiony macierzyście do kadry oficerów piechoty z równoczesnym przeniesieniem służbowym do Powiatowej Komendy Uzupełnień Łask na stanowisko pełniącego obowiązki komendanta. 23 marca 1932 roku został zatwierdzony na stanowisku komendanta PKU Łask. Obowiązki na tym stanowisku wykonywał do wybuchu II wojny światowej. W międzyczasie (1938 rok) zajmowane przez niego stanowisko otrzymało nazwę „komendant rejonu uzupełnień”, a dowodzona przez niego jednostka została przemianowana na Komendę Rejonu Uzupełnień Łask.

W czasie kampanii wrześniowej, po agresji ZSRR na Polskę, 20 września 1939 roku w Dubnie dostał się do niewoli radzieckiej. Początkowo od 22 października 1939 roku był przetrzymywany w obozie jenieckim w Putywlu. Następnie od listopada 1939 roku przebywał w obozie jenieckim w Kozielsku, skąd 21 listopada tego roku wysłał ostatni list do rodziny. Między 11 a 12 kwietnia 1940 roku został przekazany do dyspozycji naczelnika Zarządu NKWD Obwodu Smoleńskiego – lista wywózkowa 025/1 z 9 kwietnia 1940 roku, pozycja 40.