Poprawie uległo ich wyposażenie, szczególnie maszyny ziemne, zwiększając stopień mechanizacji najbardziej uciążliwych prac inżynieryjnych.
Okres stabilizacji organizacyjnej Od 1961 roku Szefostwo Wojsk Inżynieryjnych sukcesywnie wprowadzało nowy sprzęt na wyposażenie wojsk inżynieryjnych i tak w 1962 r. wprowadzono samobieżny prom gąsienicowy, samochodowy most towarzyszący SMT, w 1966 r. park pontonowy PP–64, elastyczne ładunki wybuchowe ŁWD w 1968 r., czołgowy most towarzyszący BLG – 67, trały minowe KMT – 4 i KMT – 5 w 1970 r..
Powołano w 1963 roku Komitet Operacyjno – Taktyczny, który miał za zadanie koordynowanie prac naukowych w zakresie postępu technologicznego w wojskach inżynieryjnych. Opracowano nowy etat dla oficerskiej szkoły przyjmującej status szkoły wyższej oraz etaty szkoły chorążych i szkoły podoficerskiej wojsk inżynieryjnych.
W okresie od 1965 do 1975 roku w Wyższej Szkole Oficerskiej Wojsk Inżynieryjnych utworzono muzeum poświęcony tradycją i działalności Wojsk Inżynieryjnych.
W 1968 roku opracowano nowy „Mały Indeks Materiałowy JIM” dla sprzętu inżynieryjnego, a w 1969 roku opracowano regulamin współzawodnictwa operatorów maszyn inżynieryjnych.