Opisany w 1987 roku przez niemieckiego teriologa Johannesa Bublitza nowy gatunek Caenolestes gracilis okazał się być synonimem L. inca ze względu na niewielką zauważalną zmienność klinalną lub wewnątrzgatunkową. Ograniczone dane genetyczne i bardziej istotne dane morfologiczne sugerują, że L. inca jest taksonem siostrzanym dla Rhyncholestes raphanurus.
Etymologia Orolestes: oros, ορεος oreos „góra”; ληστης lestes „rozbójnik, bandyta”, od λῃστευω lēisteuō „grabić, łupić”. Cryptolestes: gr. κρυπτος kruptos „ukryty”; ληστης lestes „rozbójnik, bandyta”, od λῃστευω lēisteuō „grabić, łupić”. Lestoros: gr. ληστης lestes „rozbójnik, bandyta”, od λῃστευω lēisteuō „grabić, łupić”; ορος oros, ορεος oreos „góra”. inca: Inga lub Inca (pol. Inkowie), ludy sprzed podboju Peru i Boliwii. gracilis: lub gracilus „smukły, elegancki, cienki”.
Zasięg wstępowania Rozbójnik inkaski występuje nad górnymi wodami czterech systemów odwadniających wzdłuż zbocza wschodnich Andów od góry Ocobamba, w Cuzco (południowo-wschodnie Peru) do góry Cerro Llamachaqui, w La Paz (zachodnia Boliwia).