Brał udział w zawodach jeździeckich o mistrzostwo dowództw okręgów korpusów. Był działaczem Towarzystwa Zachęty do Hodowli Koni w Polsce; jako członek zarządu władz centralnych od 1937 (sekretarzem generalnym był por. kaw. Tadeusz Possart), pełnił funkcję prezesa Małopolskiego Towarzystwa Zachęty do Hodowli Koni we Lwowie (wybrany ponownie w styczniu 1937) i w tym charakterze był organizatorem wyścigów konnych na torze w dzielnicy Persenkówka. Był członkiem Towarzystwa Hodowli Konia Arabskiego.
Był ziemianinem, właścicielem dóbr Suszczyn i Ostalce (a jego brat Mieczysław – uniwersalny spadkobierca po Leonie Pinińskim, był właścicielem dóbr Zielonej i Pajówka) oraz Rozłucz, Iwanówka i Las Nadwolica (dawniej Las Grzymałowski).
W czasie kampanii wrześniowej 1939 roku był komendantem Kwatery Głównej Kresowej Brygady Kawalerii. W okresie okupacji niemieckiej został odtwórcą jednostki kontynuującej tradycje macierzystego 8 pułku ułanów Księcia Józefa Poniatowskiego w ramach Armii Krajowej, określanej jako dywizjon krakowski AK i był jego dowódcą od 1942 do 1944. Został aresztowany i osadzony w obozie niemieckim Groß-Rosen. Zmarł prawdopodobnie tam lub po ewakuacji więzienia, podczas marszu w styczniu 1945 do obozu Dora.