Parafia rogowska przyjęła postanowienia unii brzeskiej na początku XVII w. Kolejne informacje o świątyni pochodzą z początku XVIII w. Jej kolatorem był wówczas skarbnik podlaski Szymon Gąsowski. Z zachowanego opisu wizytacyjnego z 1726 wynika, że cerkiew była jednokopułowa, kryta dachem gontowym, stara i w złym stanie technicznym. W świątyni znajdowały się carskie wrota, jednorzędowy ikonostas z trzema ikonami, ołtarz główny (na wzór katolickiego) oraz czternaście innych obrazów. W 1757 w kolejnym protokole wizytacyjnym zapisano, że w ołtarzu głównym znajdował się nowy obraz Matki Boskiej Częstochowskiej z koronami i wotami dziękczynnymi. Nie było carskich wrót i ikonostasu. Śladem po nich były obrazy Matki Bożej i Chrystusa Zbawiciela umieszczone po dwóch stronach prezbiterium, z niewielkimi ołtarzykami. Ponadto w świątyni znajdowały się ołtarze boczne św. Anny i Zwiastowania Najświętszej Maryi Panny. Inwentarz cerkwi z 1789 podkreśla, że budynek świątyni wymagał natychmiastowego remontu. Wskazuje również, że wstawiono do niej nowy ołtarz główny z obrazem patrona, pozostały natomiast na swoim miejscu dwa znane ze starszych opisów ołtarze boczne.