3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 449. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a jego oddziałem macierzystym był nadal 2 pułk Strzelców Podhalańskich. 10 lipca 1922 roku został zatwierdzony na stanowisku dowódcy batalionu w 5 pułku Strzelców Podhalańskich w Przemyślu. W następnym roku, w tym samym pułku, pełnił obowiązki dowódcy batalionu sztabowego, a w 1924 zajmował stanowisko kwatermistrza pułku. W 1928 pełnił funkcję dowódcy I batalionu w 50 pułku piechoty Strzelców Kresowych w Kowlu. 23 stycznia 1929 roku został mianowany podpułkownikiem ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1929 roku i 10. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W marcu tego roku został przeniesiony do Powiatowej Komendy Uzupełnień Kowel na stanowisko pełniącego obowiązki komendanta. W marcu 1934 został zwolniony z zajmowanego stanowiska z pozostawieniem bez przynależności służbowej i z równoczesnym oddaniem do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr II. Z dniem 30 czerwca 1934 został przeniesiony w stan spoczynku.