7 listopada 1918 służył w 3 Batalionie Strzelców Sanockich. 20 grudnia 1918 został reklamowany z Wojska Polskiego. Od 20 lipca 1920 oficer w Dowództwie Frontu Północnego, a od 15 sierpnia tego roku szef Oddziału I Sztabu 2 Dywizji Jazdy. 1 września 1920 został przeniesiony do 108 pułku ułanów na stanowisko dowódcy plutonu karabinów maszynowych. Od 1 listopada 1920 dowodził w tym pułku szwadronem karabinów maszynowych i dywizjonem. Od 15 lutego do 20 kwietnia 1921 pełnił funkcję adiutanta pułku, a od 22 kwietnia tego roku ponownie dowodził szwadronem karabinów maszynowych. 1 czerwca 1921 w dalszym ciągu pełnił służbę w macierzystym oddziale, który został przemianowany na 20 pułku ułanów.
Pełnił służbę w polskiej służbie konsularnej, m.in. wicekonsula RP w Elblągu (1922-1923), kierownika Delegacji RP w Harbinie (1930-1931).
W 1934 pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto III. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr I. Był wówczas w grupie oficerów rezerwy „powyżej 40 roku życia”.
W 1945 był komisarzem Muszyny.