Jan Kubin, ps. „Turowicz”, „Jasiek”, „Światowid” (ur. 26 czerwca 1888 w Zakopanem, zm. 3 lutego 1945 w KL Dachau) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari, działacz konspiracji podczas II wojny światowej w ramach Ruchu „Miecz i Pług”.
Życiorys Urodził się w 26 czerwca 1888 w Zakopanem jako syn Jana (1885–1931) i Agnieszki z Brzeźniaków (ur. 1868)Jan Kubin M.J. Minakowski, Genealogia potomków Sejmu Wielkiego [dostęp 2022-08-24].. 1 października 1908 został wcielony do 79 węgiersko-chorwackiego pułku piechoty w Rijece jako jednoroczny ochotnik. W latach 1909–1910 ukończył roczny kurs dla abiturientów w Akademii Handlowej w Wiedniu. Po powrocie do Galicji znalazł zatrudnienie w rodzinnej miejscowości w charakterze urzędnika bankowego.
1 sierpnia 1914 został zmobilizowany do cesarskiej i królewskiej armii. Podczas I wojny światowej walczył w szeregach 20 pułku piechoty. Na stopień podporucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 lipca 1915. 9 czerwca 1916 dostał się do rosyjskiej niewoli. 2 września 1918 wrócił z niewoli. Został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem z 1 sierpnia 1917.