Dawid Carlos Marañón SchP (ur. 29 grudnia 1907 w Asarta – gmina Mendaza w prowincji Nawarra, zm. 28 lipca 1936 pod Purroy de la Solana) – hiszpański brat zakonny z Zakonu Kleryków Regularnych Ubogich Matki Bożej Szkół Pobożnych, ofiara prześladowań Kościoła katolickiego w czasach hiszpańskiej wojny domowej, zamordowany z nienawiści do wiary .
Życiorys Pochodził z dobrze sytuowanej, wielodzietnej, religijnej rodziny Carlosa Domingo i Gregori, mieszkających w obrębie Archidiecezji Pampeluny. Po zakończeniu służby wojskowej 9 kwietnia 1931 roku wstąpił do nowicjatu pasjonistów w Peralta de la Sal i tam 4 czerwca otrzymał habit. Pierwsze śluby zakonne złożył 12 czerwca 1932 roku i odtąd służył jako kucharz i ogrodnik. Przyjął imię zakonne Dawid od Przenajświętszego Sakramentu. W tym czasie mistrzem nowicjuszy był Faustyn Oteiza Segura. Uroczystą profesję zakonną złożył 12 lipca 1935 roku. Cnotą pokory i pobożnością ujmował współbraci.