Praca we Francji W 1956 jego wniosek o pracę w laboratorium nuklearnym w ZSRR został odrzucony, więc udał się do Paryża, gdzie mieszkała siostra jego ojca. Miał nadzieję, że będzie mógł kontynuować studia doktoranckie we Francji. Pisemna rekomendacja od Cezarego Pawłowskiego (dyrektor Instytutu Radowego i były asystent Marii Skłodowskiej-Curie) pomogła mu dołączyć do laboratorium Frédéric Joliot-Curie, gdzie pracował przez następne siedem lat. W 1963 po uzyskaniu doktoratu z fizyki na Sorbonie, powrócił do Polski do pracy w akademickim laboratorium badawczym.
Praca w USA W 1964 uczestniczył w konferencji naukowej w Stanach Zjednoczonych i pozostał tam na stałe zostając współpracownikiem prof. Jacka Millera na wydziale Chemii Uniwersytetu Columbia.
W 1969 rozpoczął 35-letnią karierę profesora i badacza fizyki na Uniwersytecie w Montclair (New Jersey). Przeszedł na emeryturę w 2004 roku, ale kontynuuje badania.
W styczniu 2011 roku Instytut Hoovera udostępnił jego zarchiwizowane oryginalne pamiętniki (w języku polskim), osobiste dokumenty i fotografie.