Z kolei w zamian za poparcie w konflikcie z Odonem II hrabią Blois, otrzymał północne Maurienne będące częścią hrabstwa Vienne. thumb|left|Hrabstwo Sabaudii i jego posiadłości () w Świętym Cesarstwie Rzymskim około połowy XIII wieku. Obszar pokazuje resztę Królestwo Arelatu. Niektóre z posiadłości Sabaudii leżą poza tym królestwem (są częścią Królestwa Włoch). Właściwa Sabaudia jest najbardziej na wschód położonym terytorium. Nieoznakowane terytorium bezpośrednio na północny zachód od Sabaudii, Bresse, zostało nabyte w 1272 roku
Podczas gdy Arelat pozostawał tylko tytularnym królestwem w ramach Świętego Cesarstwa Rzymskiego, potomkowie Humberta utrzymywali niezależność jako hrabiowie. Młodszy syn Humberta, Otton Sabaudzki, poślubił w 1046 Adelajdę z Susy, córkę Ulryka Manfreda II, Margrabiego Turynu, w ten sposób pozyskał przyległe Piemonckie ziemie Marchii Turyńskiej.
Amadeusz III Krzyżowiec, panujący w latach 1051–1060, wziął udział w II wyprawie krzyżowej, podczas której zmarł na Cyprze w Nikozji.