Isla del Caño – niewielka zalesiona wyspa położona u wybrzeży Kostaryki na Oceanie Spokojnym oddalona 20 km na północny zachód od półwyspu Osa, należąca do prowincji Puntarenas. W całości tworzy rezerwat Isla del Caño utworzony w 1978.
Geografia Wyspa powstała około 40-50 mln lat temu w rezultacie wpychania płyty kokosowej pod płytę karaibską. Zajmuje powierzchnię 326 ha (3,26 km²) posiadając piaszczyste plaże, których część znika podczas przypływów oraz klify, z najwyższym punktem sięgającym 123 m n.p.m.
Historia Wyspa ma szczególne znaczenie archeologiczne, z uwagi na wykorzystywanie jej przez prekolumbijskich mieszkańców jako cmentarz. Do cennych znalezisk należą kamienne kule rzeźbione przez wczesnych osadników.
Kamienne kule
Kamienne kule można znaleźć w różnych miejscach całej Kostaryki, większość z nich znaleziono w delcie rzeki Diquis. Ich rozmiar waha się od kilka centymetrów do nawet dwóch metrów średnicy z czego największa ma 2,4 m średnicy i wagę 16 ton. Większość znalezionych kul wykonana jest z granodiorytu. Najwcześniejsze doniesienia o znaleziskach pochodzą z końca XIX wieku, natomiast na podstawie badań ustalono, że kule zaczęto produkować około 200 roku p.n.e.