Henryk Canadell Quintana SchP, (ur. 29 czerwca 1890 w Olocie, zm. 17 sierpnia 1936 w Castellfollit de la Roca) – hiszpański prezbiter z Zakonu Kleryków Regularnych Ubogich Matki Bożej Szkół Pobożnych, ofiara antykatolickich prześladowań Kościoła katolickiego w czasach hiszpańskiej wojny domowej, zamordowany z nienawiści do wiary .

Życiorys Pochodził z katolickiej wielodzietnej rodziny i był najmłodszym z pięciorga dzieci Francisco i Margaridy mieszkających w katalońskiej miejscowości Olot, należącej do diecezji Girona. Do nowicjatu zakonu pijarów wstąpił 22 października 1905 roku. Dwa lata później 18 sierpnia złożył pierwsze śluby zakonne, a profesję uroczystą 29 czerwca 1912 roku. Przyjął imię zakonne Henryk od Najświętszych Serc. Studiował filozofię w Irache, leżącym w prowincji Nawarra i teologię w Terrassa. Po przyjęciu sakramentu święceń kapłańskich, 20 grudnia 1913 w Lleida, rozpoczął działalność duszpasterską, realizując powołanie, jako nauczyciel i wychowawca. Pracował w szkołach na terenie Mataró (1912–1925), Balaguer (1925–1928) i Barcelony (1928–1936). Ze szczególną czcią odnosił się do sakramentu Eucharystii i otaczał kultem Matkę Bożą. W lipcu 1936 roku, gdy wzmógł się „czerwony terror” wobec katolików, pełnił w Barcelonie obowiązki wikariusza rektora.