Nikołaj Iwanowicz Żeleznikow (ros. Николай Иванович Железников, ur. 22 marca 1906 we wsi Bolszaja Lipowica w guberni tambowskiej, zm. w marcu 1974 w Moskwie) – funkcjonariusz radzieckich służb specjalnych, generał porucznik.
Życiorys Po ukończeniu szkoły technicznej w Tambowie był ślusarzem i mechanikiem, od sierpnia 1928 w WKP(b), od czerwca 1931 do maja 1931 kursant szkoły broni pancernej w Orle, później dowódca plutonu. Od marca 1934 do lutego 1939 studiował w Wojskowej Akademii Mechanizacji i Motoryzacji im. Stalina w Moskwie, od 4 lutego 1939 do 29 kwietnia 1943 szef Wydziału Specjalnego NKWD Środkowoazjatyckiego Okręgu Wojskowego w stopniu majora bezpieczeństwa państwowego, od 14 lutego 1942 starszego majora, a od 14 lutego 1943 komisarza bezpieczeństwa państwowego. Od 29 kwietnia do 10 października 1943 szef Zarządu Kontrwywiadu Smiersz Frontu Briańskiego, 26 maja 1943 awansowany na generała majora, od 20 października 1943 do czerwca 1945 szef Zarządu Kontrwywiadu Smiersz 2 Frontu Nadbałtyckiego, 25 września 1944 mianowany generałem porucznikiem.