mały|400px|Kontekst zastosowań metody stereoskopii fotometrycznej, ze względu na zastosowanie określonych źródeł światła, charakteru występującej scenerii czy wzajemnego ruchu, lub bezruchu punktu obserwacji, przedmiotu obserwacji oraz źródeł światła Fotostereoskopia ( – w rozwinięciu określana również jako stereoskopia fotometryczna) – metoda wykorzystywana w postrzeganiu komputerowym w zdalnym, bezstykowym, nieinwazyjnym badaniu powierzchni obiektów rzeczywistych. Stosowana jest w celu oceny pola wektorów normalnych do powierzchni przedmiotu pozostającego w obserwacji, przy zmiennych (z kroku na krok akwizycji szeregu obrazów 2D intensywności luminancji) warunkach kontrolowanego oświetlenia. W rezultacie, zawartość pola wektorów normalnych do powierzchni badanej, poddana całkowaniu, umożliwia w teorii uzyskanie informacji o wysokościach punktów na rekonstruowanej powierzchni.