W pierwszym przypadku to lokalne wystąpienia przejaskrawień, rozświetleń, czy też również prześwietleń w strumieniu światła odbitego od powierzchni, wynikłych wskutek na przykład wystąpień odbić bezpośrednich światła może być źródłem zakłóceń informacji istotnej dla przebiegu procesu rekonstrukcji 3D powierzchni w fotostereoskopii.
mały|400px|Ilustracja jednoczesnego występowania: cieni rzutowanych, jako cieni występujących w sąsiedztwie nierówności rzutującej cień wskutek samo-przesłonięcia, ponadto – cieni dołączanych, jako cieni występujących na połaci nierówności, wskutek samo-zacienienia, przy jednoczesnym występowaniu mieszanych właściwości odbicia światła od badanej powierzchni 3D (o łącznym matowo-połyskliwym charakterze odbić światła)
W drugim przypadku lokalne występowanie cieni, skutkuje brakiem jakiejkolwiek informacji wejściowej, niezbędnej dla procesu rekonstrukcji 3D. Stąd istotne powiększenie liczby źródeł światła, a co za tym idzie – liczby obrazów 2D w zbiorze poddawanych akwizycji w zbiorze danych wejściowych, przyczynia się do zmniejszenia ryzyka wystąpienia takiego zdarzenia, w którym to – lokalnie, dla każdej z na bieżąco rozpatrywanej lokalizacji na obrazach 2D wystąpił by przypadek niedookreśloności zadania wyznaczania wektora normalnego do powierzchni badanej.