Od lutego do maja 1940 pomocnik dowódcy samodzielnego batalionu specjalnej jednostki wojsk pogranicznych NKWD, 13 marca 1940 awansowany na majora, od 20 maja 1940 w rezerwie, od 14 do 22 sierpnia 1941 starszy pełnomocnik operacyjny Oddziału 1 Wydziału 7 Zarządu Oddziałów Specjalnych NKWD ZSRR, od 22 sierpnia 1941 do 30 czerwca 1942 starszy pełnomocnik operacyjny i zastępca szefa Oddziału 2 Wydziału 6 Zarządu Wydziałów Specjalnych NKWD ZSRR, 20 września 1941 mianowany starszym porucznikiem, a 30 kwietnia 1942 kapitanem bezpieczeństwa państwowego. Od 30 czerwca 1942 do 29 kwietnia 1943 szef Oddziału 1 Wydziału 6 Zarządu Wydziałów Specjalnych NKWD ZSRR, 11 lutego 1943 awansowany na podpułkownika bezpieczeństwa państwowego, od 7 czerwca 1943 do 26 lipca 1944 zastępca szefa Zarządu Kontrwywiadu Smiersz NKWD ZSRR, 3 czerwca 1944 mianowany pułkownikiem bezpieczeństwa państwowego. Od 26 lipca 1944 do 8 maja 1947 zastępca ludowego komisarza/ministra spraw wewnętrznych Litewskiej SRR, 16 lutego 1945 mianowany komisarzem bezpieczeństwa państwowego, a 9 lipca 1945 generałem majorem. Od 8 maja 1947 do 1 października 1948 szef Zarządu "2-N" i zastępca ministra bezpieczeństwa państwowego Litewskiej SRR, później zastępca ministra, a od 21 kwietnia 1949 do 31 marca 1952 minister bezpieczeństwa państwowego Litewskiej SRR.