Od 19 grudnia 1941 do 29 kwietnia 1943 sekretarz zastępcy ludowego komisarza spraw wewnętrznych ZSRR Wiktora Abakumowa, od 2 kwietnia 1942 starszy porucznik, a od 11 lutego 1943 major bezpieczeństwa państwowego, od 29 kwietnia 1943 do 4 czerwca 1946 sekretarz szefa Głównego Zarządu Kontrwywiadu Smiersz, 5 maja 1943 awansowany na podpułkownika, a 22 lipca 1945 pułkownika. Od 4 czerwca 1946 do 26 lipca 1951 zastępca szefa Sekcji Śledczej do Spraw Szczególnie Ważnych MGB ZSRR.
26 lipca 1951 aresztowany, 1 sierpnia 1951 zwolniony ze służby w związku ze „sprawą Abakumowa”. 19 grudnia 1954 na procesie Abakumowa i jego współpracowników skazany na śmierć przez Wojskowe Kolegium Sądu Najwyższego ZSRR i rozstrzelany.
Odznaczenia Order Wojny Ojczyźnianej I klasy (dwukrotnie – 25 marca 1945 i 24 sierpnia 1949) Order Wojny Ojczyźnianej II klasy (13 września 1945) Order Czerwonej Gwiazdy (7 marca 1943) Order „Znak Honoru” (28 października 1943) Odznaka „Zasłużony Funkcjonariusz NKWD” (19 grudnia 1942) Komarow otrzymał także dwa medale.