Marian Franciszek Kowalski, ps. „Marek” (ur. 3 grudnia 1895 w Radomiu, zm. 11 grudnia 1975) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego.
Życiorys thumb|Grobowiec rodzinny Mariana Kowalskiego Marian Kowalski urodził 3 grudnia 1895Rocznik Oficerski 1928, 1932. jako syn Pawła i Władysławy z domu Wierzbowskiej. Jego ojciec był członkiem Organizacji Bojowej PPS.
Do 1914 uczył się w szkole handlowej. Po wybuchu I wojny światowej 15 lipca 1914 wstąpił do Legionów Polskich, w których od 22 lipca 1914 służył w 1 kompanii I batalionu 1 pułku piechoty. Został mianowany plutonowym. Po 1915 był internowany w obozie w Szczypiornie i w Łomży.
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. W stopniu porucznika uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej w szeregach 24 pułku piechoty. 3 lutego 1922 został awansowany do stopnia kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. W latach 20. pozostawał oficerem 24 pułku piechoty (do 21 września 1921 stacjonującego w garnizonie Suwałki, a później dyslokowanego do garnizonu Łuck), w tym w 1928 pełnił funkcję komendanta obwodowego przysposobienia wojskowego. Został awansowany do stopnia majora piechoty ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1930. W 1930 został przeniesiony do 27 pułku piechoty w Częstochowie na stanowisko obwodowego komendanta PW.