Konwencja genewska o Górnym Śląsku (Konwencja niemiecko-polska dotycząca Górnego Śląska, podpisana w Genewie 15 maja 1922 roku)Dz.U. 1922 nr 44, poz. 371. – umowa międzynarodowa, ratyfikowana ustawą z 24 maja 1922Dz.U. 1922 nr 44, poz. 370., zawarta pomiędzy Polską a Niemcami regulująca kwestie z zakresu gospodarki i ochrony praw mniejszości narodowych na obszarze plebiscytowym Górnego Śląska po jego podziale decyzją Rady Ligi Narodów i Rady Ambasadorów w październiku 1921Oświadczenie rządowe z dnia 23 maja 1922 r. w sprawie podziału Górnego Śląska (Dz.U. Nr 44, poz. 369).. Wedle wymogów ustalonych przez Traktat Wersalski w art. 18 zarejestrowana w Sekretariacie Ligi Narodów 21 czerwca 1922League of Nations Treaty Series, tom 9, s. 465–467..
Konwencja została zawarta na 15 latArt.1. #1. konwencji Polsko-niemiecka konwencja Górno-Śląska zawarta w Genewie dnia 15-go maja 1922 r.. Miała na celu ochraniać rynek górnośląski, do tej pory jednolity organizm przemysłowy, który został podzielony granicą. W konsekwencji granica podzieliła kopalnie i zakłady przemysłowe wchodzące w skład jednego koncernu, rozdzieleni zostali kooperanci, odbiorcy, źródła zaopatrzenia i finansowania. Rozcięto system wodociągowy, sieć energetyczną i gazową.