Przekazem utworu jest ta sama koncepcja opartej na silnych uczuciach miłości, która była podkreślona w poprzednim singlu Lauper, „Time After Time”.
Odbiór Utwór został raczej pozytywnie oceniony przez krytyków. Według Dona McLeese’a z Chicago Sun-Times Lauper „wykorzystała swoją skalę głosu w najlepszy możliwy sposób”. The Philadelphia Inquirer pisał o „silnym głosie” Lauper, jednak w innej recenzji tej gazety ukazała się opinia, że piosenka nie jest „aż tak dobrą wersją szalenie dobrego utworu Julesa Sheara”. Richard Harrington z The Washington Post stwierdził, że jest to „najbardziej refleksyjna piosenka” w dorobku wokalistki. Zdaniem dziennikarza Sensible Sound, Kevina Easta, utwór ma „mocną, melancholiczną melodię”, zaś Leslie Gray Streeter z The Palm Beach Post określił utwór jako „cudowny” i „delikatny”. Fanem wersji Lauper okazał się również Shear: „To, co zrobiła Cyndi Lauper, jest znakomite, ponieważ nagrała to w zupełnie inny sposób niż ja”. Dziennikarz AllMusic, Stephen Thomas Erlewine stwierdził, że utwór „należy do najlepszych w tej części albumu”. Stewart Mason, również z AllMusic, porównując wersje Lauper i Sheara, stwierdził, że „oryginał jest dobry, ale wykonanie Lauper jest „czystym arcydziełem muzyki pop”. Sal Cinquemani z magazynu Slant uważa piosenkę za „jedno z największych popowych dzieł lat 80.”.