Gotową rakietę wraz z ładunkiem umieszczono na platformie startowej 5 lipca.
25 czerwca odebrano pierwszy obraz zarejestrowany przez znajdujący się na statku radiometr MSU-MR, 9 sierpnia ogłoszono zakończenie aktywacji wszystkich instrumentów i rozpoczęcie testów, które zostały zakończone 15 stycznia 2015 ogłoszeniem gotowości operacyjnej satelity, z zastrzeżeniem możliwych ograniczeń w funkcjonowaniu radaru Siewierianin-M.
W przyszłości planowane jest wystrzelenie 5 podobnych satelitów, w celu stworzenia systemu podobnego do amerykańskiego POES, czy europejskiego EPS.
Cele misji Zadaniami satelity są: Wykonywanie zdjęć pokrywy chmur, powierzchni Ziemi, pokrywy lodowej i śnieżnej w świetle widzialnym i podczerwieni; Określanie temperatury powierzchni mórz i temperatury jasnościowej podłoża; Radarowe obrazowanie powierzchni Ziemi; Badanie ilości i rozmieszczenia ozonu w atmosferze; Monitorowanie pogody kosmicznej w przestrzeni okołoziemskiej; Sondaż pionowego profilu temperatury i wilgotności powietrza.
Budowa i działanie Statek składa się z cylindrycznego korpusu, 2 paneli ogniw słonecznych, anteny radaru Siewierianin-M i prostokątnego pokładu ładunkowego, mieszczącego większość przyrządów naukowych.