Polityka „elastycznego balansowania” z lat 60. XX wieku 200px|right|thumb|Spotkanie króla Husajna z prezydentem USA Richardem Nixonem Równocześnie w latach 60. XX wieku Jordania doraźnie modyfikowała swoją politykę zewnętrzną, dostosowując się do bieżących uwarunkowań regionalnych. Podstawowym czynnikiem, który wpływał na politykę zagraniczną kraju, był konflikt izraelsko-arabski. Od 1963 król Husajn godził się, by Jordania była bazą wypadową Organizacji Wyzwolenia PalestynyB. Wróblewski, Jordania, s. 159-161., pozwalając na rozwój radykalnego palestyńskiego ruchu niepodległościowegoP. Robins, A History of Jordan, s. 119.. W maju 1967 Jordania nieoczekiwanie zawarła porozumienie wojskowe z Egiptem i kilka dni później wspólnie z Egiptem i Syrią zaatakowała Izrael. Wojna zakończyła się całkowitą klęską państw arabskich, a Jordania straciła w niej Zachodni BrzegP. Robins, A History of Jordan, s. 120 i 124-125.. W konflikcie arabsko-izraelskim Stany Zjednoczone stały po stronie Izraela. Dwa lata później Husajn udał się z oficjalną wizytą do Waszyngtonu, spotkał się z prezydentem Richardem Nixonem i uzyskał jego aprobatę dla planów usunięcia z terytorium Jordanii palestyńskich partyzantów.