Związany politycznie z Syjonistami Ogólnymi, przewodniczący Dyrektorium Żydowskiego Funduszu Narodowego na Małopolskę Wschodnią. Od 1935 wiceprezes, od 1936 prezes loży Leopolis B’nai B’rith. W 1935 zaprzyjaźnił się osobiście z Andrzejem Szeptyckim, greckokatolickim arcybiskupem metropolitą lwowskim.

Od początku lat 20. XX wieku publikował artykuły w żydowskiej prasie w Polsce - w Nowym Dzienniku, Chwili, Lemberger Tagblatt, Der Najer Morgen, Gazecie Porannej. W 1938, po śmierci Abrahama Inslera, założyciela tygodnika Opinia, objął stanowisko redaktora naczelnego tygodnika, który wydawał razem z Michałem Hoffmanem.

Po agresji ZSRR na Polskę (17.IX.1939) i okupacji Lwowa przez Armię Czerwoną (23 września 1939) witał egzaltowanym przemówieniem oddziały sowieckich okupantów, wraz z innymi przedstawicielami społeczności żydowskiej. W czasie okupacji sowieckiej miasta regularnie wzywany przez NKWD na przesłuchania, krótkotrwale aresztowany.