Ben Franklin (PX-15) – podwodny statek badawczy, zdolny do długiego przebywania pod wodą. W 1969 wykonał miesięczny rejs badawczy, dryfując w Prądzie Zatokowym. Obecnie w .
Historia W latach 60 XX wieku Stany Zjednoczone rozwijały nauki techniczne. Głównym celem było wysłanie misji załogowej na Księżyc, lecz finansowano też badania oceanograficzne. Jacques Piccard, szwajcarski oceanograf i budowniczy jednostek podwodnych (brał udział w budowie batyskafu Trieste i pierwszego podwodnego statku pasażerskiego Auguste Piccard) zaproponował amerykańskiemu przedsiębiorstwu Grumman budowę podwodnej jednostki przeznaczonej do długotrwałego przebywania w zanurzeniu i prowadzenia prac badawczych. Jednostkę zbudowano we współpracujących z Grummanem Giovanola Freres SA w Szwajcarii w latach 1967-1968. Przetransportowana na Florydę została przygotowana do rejsu. Ze względu na kłopoty techniczne start opóźniano i dopiero w lipcu 1969 jednostka była gotowa. Dryf w Prądzie Zatokowym 14 lipca 1969 rano jednostka została odholowana z portu w Palm Beach przez holownik Privateer, który miał towarzyszyć Franklinowi w czasie całej podróży, zapewniając łączność i ewentualną pomoc. Wieczorem tego samego dnia Ben Franklin zanurzył się i, po początkowych kłopotach, rozpoczął dryf w Prądzie Zatokowym na głębokości 200-300 metrów.