Bałucki Rynek – plac miejski, zlokalizowany w południowej części łódzkich Bałut. Powstał około 1850 roku jako centrum Bałut Nowych, u zbiegu dawnego Traktu Zgierskiego, Łagiewnickiego i Szosy AleksandrowskiejZamiast wstępu – Urząd Miasta Łodzi..
Termin Bałucki Rynek w praktyce jest wieloznaczny i oznaczać może zarówno sam plac, ulicę wokół niego, Centrum Handlowe "Bałucki Rynek", jak i potocznie cały dwuczęściowy kompleks targowy, składający się ze wspomnianego centrum oraz Targowiska Dolna–Ceglana.
Historia
XIX wiek W latach 50. XIX wieku ziemianin August Zawisza, właściciel obszaru, na którym miał się znaleźć rynek, podjął się założenia osady fabrycznej, noszącej nazwę Bałuty Nowe, wzorem okolicznych miejscowości, takich jak Konstantynów, Ozorków czy Aleksandrów. Upoważnił on Macieja Jarmolińskiego, Nadleśnego Lasów Rządowych Leśnictwa Wyszków, do rozkolonizowania osadnikom swoich terenów. Jarmoliński z dniem 22 października 1857 roku zawarł z Ickiem Bławatem i Ickiem Birencwajgiem, handlarzami i właścicielami domów na Starym Mieście, akt kolonizacyjny czyniący z nich administratorów tych nieruchomości.