W odwecie w styczniu 1438 roku Jan i syn Katalan zostali porwani przez Mediolańczyków, domagających się ponownego zwierzchnictwa nad Monako. Wszyscy członkowie rodziny odmówili, jednak Pomellinie udało się wynegocjować powrót męża do ojczyzny we wrześniu 1440 roku. Dzięki arbitrażowi Franciszka Sforzy w 1441 zniesiono stosunki lenne z Viscontimi, jednak to zagrożenie zostało oddalone dopiero wraz ze śmiercią Filipa Marii w 1447.
Jej syn Katalan objął władzę w 1454, pozostając pod wpływem energicznej matki. Zmarł niespodziewanie trzy lata później. Zgodnie z zasadami spisanymi w testamencie przez Jana I, tron miał dziedziczyć syn seniora lub, jeśli go nie było, córka. Tym samym tron przypadł Klaudynie, zaledwie sześcioletniej córce Katalana. Rok wcześniej została ona wbrew woli Pomelliny poślubiona dalekiemu kuzynowi Lambertowi Grimaldi (ok. 1420 - 1494), synowi seniora d'Antibes Mikołaja I. Pomelline Fregoso przejęła jednak regencję nad małoletnią wnuczką. 20 października do Monako przybył Lambert i zawarł z Pomelline układ, w którym akceptowała ona ten projekt małżeński i uznawała go za seniora Monako. W rzeczywistości była jednak z nim skłócona i razem z Piotrem Fregoso planowała spisek na jego życie. Próba zamachu nie powiodła się jednak, a ludność Monako 16 marca 1458 roku zaprzysięgła wierność Lambertowi.