Kryteria te podawane są też inaczej – kryterium podane wyżej w pierwszej kolejności rozbijane jest na 2 osobne, po czym podawane są świadomość, niepokój i zaburzenia funkcjonowania. Diagnoza NES wymaga spełnienia przynajmniej 3 kryteriów z wymienionych 5 w czasie 3 miesięcy.
Istnieje też propozycja kryteriów obejmująca dużą ilość spożywanego wieczorem pokarmu, jego kaloryczność czy czas trwania jedzenia.
Istotny problem w sformułowaniu tych kryteriów stanowią różnice kulturowe. Zasadnicze pytanie brzmi, jaki posiłek uznać za późny. O ile w Europie Środkowej ostatni posiłek zazwyczaj spożywa się pomiędzy 6 a 8 wieczorem, to już na przykład we Włoszech zwyczajowo odbywa się on około 8:30. Istnieją też różnice w porach spożywania ostatniego pokarmu pomiędzy płciami.
Zdarzają się publikacje określające NES mianem choroby, jednak stan ten nie wynika z choroby.
Badania dodatkowe O’Reardon et al oraz Bąk-Sosnowska proponują również pytania przesiewowe: czy pacjent wstaje w nocy w celu jedzenia oraz czy stanowi to dlań problem. Jednakże za właściwe narzędzie diagnostyczne uznają czternastopytaniowy kwestionariusz Night Eating Questionnaire (NEQ) autorstwa Stunkarta et al.