Od lat 60. XX wieku przejawy metamorfizmu szokowego w skałach są traktowane jako niepodważalny dowód uderzenia ciała niebieskiego. Stożki zderzeniowe są jedynymi takimi strukturami osiągającymi makroskopowe rozmiary. Przy rozpoznawaniu miejsc impaktów należy zachować ostrożność, gdyż inne struktury, takie jak lustro tektoniczne, mogą być pomylone ze słabo wykształconymi stożkami. W kraterach złożonych stożki zderzeniowe często występują w skałach wzniesienia centralnego.
Powstawanie Stożki zderzeniowe powstają w wyniku szybkiej propagacji naprężeń, bliskiej prędkości fali Rayleigha, gdy ciśnienie fali uderzeniowej w skale osiąga wartość pomiędzy 2 a 30 gigapaskali. W górnym zakresie ciśnień (10–30 GPa) stożki mogą zawierać charakterystyczne mikroskopowe deformacje, które nie powstają przy niższych ciśnieniach. Wyższe ciśnienia prowadzą do zeszklenia, stopienia lub nawet odparowania skały.
Przypisy
Kategoria:Struktury geologiczne