Andrzej Zwoliński (ur. ok. 1736 w Sieradzu, zm. 16 grudnia 1814 tamże) – działacz mieszczański z okresu Sejmu Wielkiego, kupiec, piwowar i obywatel miasta Sieradza.
Pochodził prawdopodobnie z Sieradza, gdzie rozwinął szeroką działalność gospodarczą, zbijając duży majątek ("w krwawym pocie czoła dorobiony"AGAD, Księgi miejskie Sieradza, nr 65, k. 50), który uczynił z niego najbogatszego mieszkańca tego królewskiego miasta (posiadał na jego terenie ok. 10 nieruchomości). Jego wyuczonym zawodem było warzenie piwa - był mistrzem piwowarskim. Ok. 1787 r. król Stanisław August nadał mu honorowy tytuł sekretarza Jego Królewskiej MościAGAD, Księgi miejskie Sieradza, nr 61 E, k. 1v i 4. W 1789 r., jako wójt miejski, Zwoliński wziął udział (razem z prezydentem Franciszkiem Mazurem) w Czarnej Procesji w Warszawie, składając swój podpis pod Aktem Zjednoczenia Miast. W tym czasie był już w stałym kontakcie z Hugonem Kołłątajem. Na polu walki o reformę miejską ściśle współpracował z synem Adamem.
W 1790 r. Zwoliński został nobilitowany przez Sejm Wielki - rekomendującym był kasztelan buski Teofil Załuski (który równocześnie zgłosił także Kacpra Meciszewskiego)AGAD, Archiwum Sejmu Wielkiego, sygn. 20, k.