Był korespondentem wojennym w Izraelu podczas I wojny w Zatoce i w Jugosławii (w sierpniu 1991 i w grudniu 1992).

Publikował swoje teksty w prasie francuskiej, między innymi w dziennikach „Le Monde” i „Le Progrès” oraz we francusko-żydowskim miesięczniku „Passages”.

W 2005 roku Telewizja Polonia przygotowała dokument o Ludwiku Lewinie pt. Moje światy (reż. Krzysztof Kownas). W 2010 r. zasiadał w jury VII Międzynarodowego Festiwalu Filmowego Żydowskie Motywy. W swoim dorobku ma liczne publikacje w prasie polskiej i francuskiej. Był współpracownikiem miesięcznika „Kuchnia” oraz autorem rubryki Wina Lewina w tygodniku „Do Rzeczy”. Współpracował także z wychodzącym w Paryżu miesięcznikiem „Vector Polonii”. Był wieloletnim paryskim korespondentem Polskiej Agencji Prasowej.

Pochowany 13 maja 2022 na cmentarzu w Pantin na północ od Paryża. W 2024 został pośmiertnie odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski..

Poeta Ludwik Lewin swoje wiersze zamieszczał w periodykach krajowych, m.in. w „Czasie Kultury” oraz w piśmie pallotynów „Nasza Rodzina”Polska Bibliografia Literacka: Lewin Ludwik.. Publikował je również w internetowym „Recogito”, pod red. ks. Marka Wittbrota. W 2004 r.