Bogusław Kazimierz Maskiewicz (ur. ok. 1625 w Serweczu, zm. 1683) – polski pamiętnikarz, szlachcic i żołnierz.
Najprawdopodobniej syn Samuela Maskiewicza i jego żony (nieznanej z imienia Piaseckiej). Wychowywał się w rodzinie ewangelicko-reformowanej (kalwińskiej).
Po krótkiej służbie na dworze Bogusława Radziwiłła, w 1644 służył u Franciszka Zebrzydowskiego (gdzie przeszedł na katolicyzm) a potem Jeremiego Wiśniowieckiego.
Po 1652 spisał Diariusz, w którym przedstawił lata 1643–1649Dyaryusz Bogusława Kazimierza Maszkiewicza w: Zbiór pamiętników historycznych o dawnej Polszcze z rękopisów, tudzież dzieł w różnych językach o Polszcze wydanych, oraz z listami oryginalnemi królów i znakomitych ludzi w kraju naszym, Tom 5 1840, wydał Julian Ursyn Niemcewicz s. 57 - 85. i 1660Dyjariusz moskiewskiej wojny w Wielkim Księstwie będącej i uspokojenie onej przez jw. jmp. Pawia Sapiehę wraz z jw. jmp. Czarnieckim wojewodą ruskim nastąpione, w: Pomniki dziejów Polski wieku siedemnastego, Tom 1 1840, wydał August Podgórski, s. 162 - 208.. W pamiętniku opisał m.in. początki powstania Chmielnickiego, podczas którego brał udział w wyprawie dowodzonej przez Jeremiego Wiśniowieckiego. Walczył z Kozakami pod Niemirowcm, Machnówką, Konstantynowem, Mozyrzem, Bobrujskiem i Łojowem.