W czasie najazdu moskiewskiego w 1655 schronił się na Żmudź pod protekcję Szwedów. Po pewnym czasie wrócił do ziemi mińskiej, był posłem z ramienia szlachty mińskiej do cara Aleksego. W 1658 brał udział w pospolitym ruszeniu przeciw Moskwie, po czym po raz drugi posłował do Moskwy. Wielokrotnie był posłem z województwa mińskiego do trybunałów i sejmu; uczestniczył w konwokacji 1668 i w elekcji Jana III w 1674. Żonaty był trzykrotnie: z Marianną Szwejkowską, Anną Mirską i Zofią Rymwidówną.
Twórczość Jest autorem pamiętnika, nad którym prace rozpoczął w 1673. Początkowo opisał wydarzenia od roku swoich urodzin (1617) do 1673. Później uzupełnił je wiadomościami do roku 1682. Zapisy Cedrowskiego mają formę rzeczowych i suchych informacji, zbliżając się do raptularza zbierającego informacje rodzinne.
Opracowania nt. Cedrowskiego źródło: J. Bartoszewicz: Pamiętnik J. Cedrowskiego, własną jego ręką spisany, zabytek historyczny wieku XVII. czas. Bibliotekarz Warszawski 1856, t. 3 M. Baliński: wstęp do wyd.: Pamiętniki historyczne..., Wilno 1859 S. Konarski: Szlachta kalwińska w Polsce, Warszawa 1936, s. 38-39 R. Mienicki: Cedrowski Jan. Polski słownik biograficzny t. 3 (1937) S.