W 1916 Edmund Malinowski w ramach warszawskiej Wyższej Szkoły Ogrodniczej utworzył w Morach stację genetyczną i zatrudnił Marię (wówczas Sachsową) jako swoją asystentkę, po trzech latach rozpoczęła prowadzenie wykładów z genetyki i embriologii na tej uczelni. Od 1920 przez cztery lata była adiunktem w Zakładzie Genetyki i Hodowli Roślin Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Skierniewicach, dwa lata później została członkiem zarządu Związku Asystentów i Adiunktów i pełniła tę funkcję do 1927. Gdy w 1921 zlikwidowano Wyższą Szkołę Ogrodniczą rozpoczęła pracę wykładowcy na Wydziale Ogrodniczym Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego, a równolegle nauczała botaniki ogólnej na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym Wolnej Wszechnicy Polskiej. W 1924 przedstawiła na Uniwersytecie Jagiellońskim pracę habilitacyjną z zakresu genetyki roślin, objęła również stanowisko profesora ad personam w Wolnej Wszechnicy Polskiej, gdzie zorganizowała pierwszą w Polsce pracownię cytologiczno-genetyczną (prowadziła ją do wybuchu II wojny światowej). Rok później wyjechała do Szwajcarii, aby specjalizować się w zakresie genetyki roślin na Uniwersytecie w Genewie pod kierunkiem prof. Roberta Chodata.