Wprowadziła łączenie cytogenetyki z badaniami embriologicznymi, których wyniki opublikowała między innymi w znanej w świecie serii prac o gatunkach z rodzaju orlik Aquilegia, ich mieszańcach i eksperymentalnych poliploidach.
Podczas pracy naukowej w Wielkiej Brytanii (okres II wojny światowej) w Ogrodach Botanicznych Kew badała związki pomiędzy poliploidalnością a rozmieszczeniem geograficznym i wymaganiami ekologicznymi różnych cytotypów. Prowadziła badania kariologiczne gatunku zbiorowego kozłek lekarski Valeriana officinalis, sprawdzając znaczenie takich badań dla analizy problemów taksonomicznych.
Badania cytotaksonomiczne nad rodzajem kozłek Valeriana rozpoczęte w Wielkiej Brytanii, kontynuowała po powrocie do Polski (po zakończeniu wojny). Zorganizowała na Uniwersytecie Jagiellońskim katedrę i zespół naukowy do prowadzenia badań cytologicznych i embriologicznych. Rozpoczęła wieloletnie badania zespołowe nad kariologią flory Tatr, rozszerzone później na florę Polski. Kilka pokoleń botaników ustaliło liczbę chromosomów dla łącznie prawie 1500 gatunków występujących w Polsce.