W wyroku wydanym w tej sprawie sąd orzekł dopuszczalność działań w ramach samoobrony wyprzedzającej, pod warunkiem spełnienia:

1) kryterium proporcjonalności – działania obronne muszą być odpowiednie do środków zastosowanych przez agresora, a współcześnie także zgodne z międzynarodowym prawem humanitarnym, oraz

2) kryterium konieczności – zagrożenie jest nieuchronne a środki pokojowe są niewystarczające dla jego eliminacjiTerroryzm morski w świetle międzynarodowego prawa karnego s. 171, Militaryzacja i zbrojenia kosmosu s. 173n, Materiały do prawa międzynarodowego. Jak oświadczył ówczesny sekretarz stanu Daniel Webster aby skutecznie powoływać się na przedstawioną argumentację, rząd brytyjski musiał wykazać konieczność samoobrony, natychmiastowej, nieodpartej, nie po­zo­sta­wia­ją­cej wyboru środka, ani chwili na zastanowienie (to show a ne­ces­si­ty of self-de­fen­se, in­stant, overwhel­ming, le­aving no cho­ice of me­ans, and no mo­ment for de­li­be­ra­tion) i że działanie, uzasadnione koniecznością sa­mo­obro­ny, musi być ograniczone przez tę konieczność i jednoznacznie się w niej mieścić (the act, ju­sti­fied by the ne­ces­si­ty of selfde­fen­se, must be li­mi­ted by that neces­si­ty, and kept cle­ar­ly wi­thin it.) The Caroline Case.