thumb|Grób Franciszka Kaczkowskiego na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach Franciszek Kaczkowski (ur. 15 grudnia 1877 w Chobułtowie, zm. 10 listopada 1962 w Warszawie) – pułkownik kawalerii Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się 15 grudnia 1877 roku w Chobułtowie, w powiecie włodzimierskim ówczesnej guberni wołyńskiej, był synem lekarza Henryka i Zygmunty z Raciborskich.
W latach 1891–1897 Franciszek Kaczkowski uczęszczał do prywatnego gimnazjum, a następnie zdał egzamin I-kategorii przy Jelizawetgradzkiej Szkoła Kawalerii. W lipcu 1897 roku wstąpił jako szeregowiec do 21 Pułku Dragonów Białoruskich armii carskiej. Od lutego 1905 roku brał udział w walkach na froncie rosyjsko-japońskim otrzymał awans na stopień porucznika. W lipcu 1914 roku dowództwo 6, a następnie 5 szwadronu 7 pułku huzarów i walczył z nim na froncie austriackim. W maju 1915 roku został ranny odłamkiem granatu i trafił do szpitala, w którym przebywał do listopada. W 1915 otrzymał awans na rotmistrza, w 1916 na podpułkownika, a w kolejnym 1917 roku na pułkownika. Z początkiem lutego 1918 roku w związku z demobilizacją został zwolniony z wojska. Z dniem 9 marca 1919 roku został przydzielony do Oficerskiej Szkoły Jazdy w Warszawie na stanowisko komendantaDziennik Rozkazów Wojskowych Nr 71 z 28 czerwca 1919 roku, poz. 2286..