Wagony 177 i 178 miały pięć prostokątnych okien w układzie wąskie-szerokie-wąskie-szerokie-wąskie, wagon 179 miał trzy duże okna, zaś co do wagonu 176 brak jakiejkolwiek dokumentacji czy zachowanych zdjęć.
W 1924 roku zmieniono numerację wagonów doczepnych, aby zwolnić miejsce dla nowych wozów silnikowych praskiej fabryki R. Ringhoffera. W ten sposób wozy 101-108 prenumerowano na 133-140, a te z przedziału 109-121 na 151-163.
W dniu 1 października 1938 sprzedano 4 z „boczniaków” do Bydgoszczy, zaś pozostałe dwa prawdopodobnie do Torunia. W tym samym roku wóz 177 rozebrano, zaś na jego podwoziu skonstruowano nowy wagon doczepny oznaczony po wojnie jako P2D, przebudowę pozostałych wagonów z dostawy w 1918 roku przeprowadzono według tego samego wzoru podczas okupacji i ukończono do 1942 roku.
W 1941 roku Niemcy zmienili numery taborowe. W nowym systemie wagony doczepne Carl Weyer zajęły przedział 300-331. W tym samym roku wagon 331 został skasowany po wypadku którego doszło na terenie zajezdni przy ul. Głogowskiej. Wojnę przetrwało 31 doczep, które w 1945 otrzymały oznaczenie typ WD. Ponadto cztery doczepki na podwoziach z 1918 oznaczonych jako P2D.