Jurysdykcja trybunału obejmowała zasadniczo diecezje Wenecji, Caorle, Chioggia i Torcello, jednak inkwizytor i nuncjusz apostolski mieli prawo ingerować w procesy inkwizycyjne na całym terytorium Republiki. Z tego względu inkwizytor wenecki był często tytułowany jako „inkwizytor generalny całej Republiki Weneckiej”, nie oznacza to jednak, że inne trybunały były mu formalnie podporządkowaneDel Col, s. 345, 346; Black, s. 32, 35-36.. W wewnątrzzakonnej klasyfikacji trybunałów inkwizycyjnych zakonu dominikańskiego trybunał wenecki zaliczany był do drugiej (pośredniej) klasyDel Col, s. 745..
Archiwum i dane statystyczne thumb|Archivio di Stato w Wenecji, miejsce przechowywania akt weneckiej inkwizycji Archiwum weneckiego trybunału jest jednym z nielicznych włoskich archiwów inkwizycyjnych, które przetrwało do czasów współczesnych. Dane statystyczne dotyczące trybunału weneckiego opierają się na sporządzonym w XIX wieku inwentarzu archiwalnym nr 303 zawierającym katalog podejrzanych z lat 1541–1794. Wynika z niego, że w tym czasie prowadził on dochodzenia w sprawie 3597 podejrzanych, z tym że inwentarz ten nie zawiera prawie żadnych spraw z lat 1593–1609 i 1611–1615. Andrea Del Col, oprócz odnotowania tej luki, zwrócił uwagę, że bezpośrednia lektura akt procesowych dowodzi, że inwentarz nie wymienia wszystkich podejrzanych.