Włodzimierz Pitułej, ukr. Володимир Пітулей (ur. 28 lipca 1899 we wsi Ohladów w rejonie radziechowskim obwodu lwowskiego, zm. ?) – porucznik żandarmerii Wojska Polskiego i nadkomisarz Policji Państwowej, od 1941 roku komendant Ukraińskiej Policji Pomocniczej.
Życiorys Urodził się 28 lipca 1899 we wsi Ohladów, w rejonie radziechowskim obwodu lwowskiego, w rodzinie polsko-ukraińskiej. Ojciec był lekarzem weterynarii, wyznania greckokatolickiego. Uczył się w c. k. Gimnazjum w Wadowicach. 21 listopada 1916, jako uczeń VII klasy wstąpił do Legionów Polskich. 13 grudnia 1917 złożył wojenny egzamin maturalny.
20 grudnia 1919, jako podoficer byłych Legionów Polskich został mianowany z dniem 1 stycznia 1920 podporucznikiem w piechocie z równoczesnym przeniesieniem z Żandarmerii Polowej do Dowództwa Okręgu Generalnego WarszawaDz. Rozk. Wojsk. Nr 99 z 29 grudnia 1919 roku, poz. 4288.. W czasie wojny polsko-bolszewickiej był dowódcą Plutonu Żandarmerii Białystok i Suwałki w Dywizjonie Żandarmerii Wojskowej Nr 1, a w maju 1921, w stopniu porucznika, dowódcą Plutonu Żandarmerii Białystok 1 w składzie 3 Dywizjonu Żandarmerii w Grodnie. Od 1 czerwca 1921 jego oddziałem macierzystym był 9 Dywizjonu Żandarmerii w Brześciu.