Stanisława Maria Dilekta Rasztawicka (ur. 6 marca 1905 w Oryszewie, zm. 1995 w Felicjanowie) – polska duchowna Kościoła Starokatolickiego Mariawitów, następnie Kościoła Katolickiego Mariawitów, biskupka pomocnicza, przełożona Katolickiego Zgromadzenia Sióstr Mariawitek Nieustającej Adoracji Ubłagania. Przez pewien czas obsługiwała kustodię warszawsko-lubelską.
Życiorys Urodziła się w rodzinie rolniczej, która w 1906 r. przyjęła mariawityzm. Po powstaniu niezależnego Kościoła Mariawitów w rodzinnym domu przyszłej biskupki urządzono kaplicę, podlegającą parafii mariawickiej w Żyrardowie. W trakcie nauki w żyrardowskim Gimnazjum Humanistycznym, Stanisława postanowiła wstąpić do klasztoru. Została przyjęta do Zgromadzenia Sióstr Mariawitek w Płocku, gdzie otrzymała imiona Maria Dilekta. Życie zakonne obrało również dwoje jej rodzeństwa; rodzice sprzedali swoje gospodarstwo rolne i zamieszkali przy płockiej Świątyni Miłosierdzia i Miłości, a później w Felicjanowie.